In Hof van Busleyden in Mechelen toonde ik de hier afgebeelde installatie, fotografie Bert de Leenheer. De show titelde ‘Who’s afraid of the museum?’ en toonde actuele kunst in confrontatie met de collectie van het museum Hof van Busleyden.
Mijn werk hing in een hoek zaal, met in het midden van de ruimte twee schitterende globes in daartoe speciaal ontworpen massieve vitrinekasten. Die beide globes zijn van Arnoldus van Langren, vervaardigd ca. 1620. Bedenkt u zich dat deze wereldbollen ‘state of the art’ en ‘high tech’ hoogtepunten in de cartografie uit de zeventiende eeuw zijn. Onze wereld in hout en papier maché vervat.
Het zijn bollen van ultieme kennis, met uiterste precisie volledigheid na strevend.

(Indien aanpassingen, in Terminologie eveneens)

Op de eilandengroep de Apatoi leefden de vijf totemdieren, de Slang, de Arend, de Spin, de Schildpad en de Vlieg,
Respectievelijk in de kleuren geel, rood, zwart, lichtblauw en bruin.
Alle zijn eieren leggende dieren. Men onderscheidt als soort, twee insecten, twee reptielen en een vogel. Drie kruipers, twee gevleugeld. Alle nest dieren.
De dieren zijn gerelateerd aan het specifieke landschap van herkomst en de klimatologische omstandigheden. De bruine Vliegen komen voor in de zompige moerassen op Elder en de rode Arend leeft in het kale en rossige hooggebergte op het eiland Shamen. De lichtblauwe Schildpad komt voor in de stompe onbegroeide heuvels op Elder en de zwarte Spin komt uit de donkere jungle op Big Man. De gele Slang uiteindelijk komt voor in de dalen van het goudgele gebergte op beide eilanden High Priest en Temple. De totemdieren waren innig verbonden aan de verschillende geloven van de vijf Atlantide stammen op de eilandengroep de Apatoi. De religieuze overtuiging was ritueel uitgewerkt rond de eieren van elk totemdier in het ritme van de bijbehorende seizoenen, opgedragen aan de totem oudste. Jaarlijkse, bestendigende rituelen van paring tot het uitkomen van de eieren hadden plaats.

De vijf Atlantide religies bestonden onder meer, maar zonder uitzondering uit rituelen met een voorspellende betekenis. Elke religie had daartoe een Hogepriester, die de rituelen onderging en openbaringen uitte. De veronderstelling van het bestaan van een krachtstof bron speelde eveneens een belangrijke rol.
De gele stam op High Priest en Temple, zij aanbaden Almost Crying, de figuur in een houding van bijna huilend, want de krachtstof is verloren. Staand met beide armen gespreid geheven, het idool van de Slangenstam.
Almost Crying heette de priester die de orakels uiteenzette. Diens geplengde tranen zou de krachtstof bron kunnen zijn. Het verdriet of het lijden.
De rode stam op Shamen aanbaden Nanabozo met de oren omhoog als van een haas, Nanabozo, die in de steen leeft, beide armen gespreid geheven, naast een spleet in de levende rots, het idool van de Arendstam. De staartveer van de Arend.

U ziet een maquette van een ogenschijnlijk uit allerlei formaten stenen gemetseld soort tombe.

De Hooglandse kerk in het centrum van Leiden is ooit gebeeldenstormd, d.w.z. van haar beelden ontdaan. Onno Schilstra stelde mij begin jaren negentig voor om op bepaalde wijze de beelden terug op te roepen in die omgeving. Ons samenwerkingsverband heette het Officium Censorum.

Ercolano, P. H.T. Censor Officium Censorum. De centrale figuur van de macht van het Rijk. Een mythische identiteit, die middels de Stem zijn boodschappen doorgaf aan de Rentmeesters. Ondanks zijn fysieke afwezigheid, bestaan een serie portretten, waaronder postzegels, twee pasfoto’s van verschillende leeftijd en een schilderij door de Hongaarse R. Csáki. Vermoedelijk papieren, samengesteld personage, een bedenksel van de Rentmeesters, Dramm Chaupelc en Wodan H. Lyra.
P. Ercolano, percoleren, filteren. Zie Censor. Filters.

MayMayGwayShi. Trickstergod bij de Ojibwa in The Great Lakes district, Noord Amerika. MMGS leeft in de rots. ‘Prayersticks’ en tabak. Kinderlokker (Hamelenparabel). Offerplaats. Zandloper figuur in de houding van ‘Capitolazione et Trionfo’, overgave is overwinning. Vergelijkbaar aan de Christus aan het kruis. Fungeert als de Dubbele Deur. Zegening van de Krachtstof. Umschlagplatz. Tweeslachtigheid. Verwant aan de ‘trickster Hare’; Nanabozho, Nanabush.

Gouache op papier, overall formaat 336 x 152 cm, getoond in 2003 op de expo 9×9, in de Budapest galeria in Hongarije. Het werk bestaat uit twaalf losse, aluminium kaders, strak tegen elkaar gehangen. Mijn versie nicknamed ‘De Arbeider’ is opgebouwd uit drie tekens. Links het huis, midden een donker vuur en rechts een hand. Het vrolijke huis is eerder solo uitgewerkt en in die versie nicknamed ‘De Burger’. Het koude vuur in het midden ontwikkelde zich uit een serie nicknamed ‘De Kus”. De schrille hand nicknamed ‘De Duivel’ is eveneens eerder identiek uitgewerkt, die versie is in het bezit van Thomas Raat. Het is een rebus, burger kus duivel.

Het zijn de sterkste beelden, diegene die diep in ons sluimeren, in de obscure herinnering vervuld van angst. Zoals het beeld van castratie in Ouranos Sexe. Zoals ik hier betoog is een slappe lul een sterk beeld voor onze tijd. Nicknamed ‘Ouranos Sexe’, wat ongeveer betekent het geslacht van Ouranos uit 2008 is een akelig en lelijk, maar helder beeld ontleend uit de Griekse mythologie. De god Cronos ontmand namelijk zijn vader Ouranos, de hemelgod. Hij castreert hem en gooit het geslacht in de oerzee, Gaia, die zijn moeder is, oftewel op de aarde, die daardoor bevrucht geraakt. Als gevolg van die handeling zetten de hemelen zich in beweging en wordt Cronos de baas, de heerschappij van de tijd begint, de zon/maan chronologie onstaat. Uit het schuim van de golf wordt Aphrodite/Venus geboren, de schoonheid, de vruchtbaarheid oftewel de permanente lente, die aanvangt. Het schilderij Primavera van Botticelli toont de lente staande in een omgekeerde golf, in een schelp. Mijn ‘Ouranos Sexe’ is een beeld van het moment daarvoor, het toont het compleet afgehakte orgaan dat die de plons veroorzaakte, het is Ouranos zijn zilveren geslacht.